Δόκος δ' επί πάσι τέτυκται

    Δημοσιεύτηκε στο έγκριτο μηνιαίο περιοδικό το «Περισκόπιο της Επιστήμης» τεύχος Μαρτίου το 1985. Τα αποσπάσματα που παραθέτω, βασίστηκαν στο αντίστοιχο άρθρο της Julie Houston που δημοσιεύτηκε στο Science Digest, τεύχος Φεβρουαρίου 1984 και αναδημοσίευσε το «Περισκόπιο της Επιστήμης».

«Τι θα κάνατε αν ξαφνικά αντιμετωπίζατε τη θέα ενός πτώματος θαμμένου μέσα στους βάλτους κάπου στη Δανία, μ'; ένα σχοινί περασμένο στο λαιμό του»;

   Έτσι αρχίζει η συγγραφέας και συνεχίζει. «Σε επτακόσια περίπου ανέρχονται τα πτώματα που ανακαλύφτηκαν και που διατηρήθηκαν επί τόσους αιώνες κάτω από τα σαπόχορτα των βάλτων, χωρίς να έχουν λιώσει. Συγκεκριμένα, 166 απ'; αυτά ανακαλύφθηκαν στη Δανία, 215 στη Γερμανία, 9 στη Νορβηγία,16 στη Σουηδία, 48 στην Ολλανδία, 41 στην Αγγλία-Ουαλία, 15 στη Σκωτία, 19 στην Ιρλανδία καθώς και μερικά ακόμα σε διάφορες άλλες περιοχές της Βόρειας Ευρώπης. Στην πλειοψηφία τους οι άνθρωποι αυτοί έζησαν στο διάστημα μεταξύ 100 π.χ. και 500 μ.Χ . Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα πολύ παλιότερα, όπως ένα που προέρχεται από τη μεσολιθική εποχή, γύρω στο 3000 π. χ »

   Οι περισσότεροι άνθρωποι των βάλτων διατήρησαν αναλλοίωτα τα χαρακτηριστικά τους. Στην περίπτωση του ανθρώπου της Tollund, «το κεφάλι του θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο προϊστορικό ανθρώπινο μέλος σ'; όλο τον κόσμο. Τα χαρακτηριστικά τού προσώπου έχουν παραμείνει αναλλοίωτα ως τις μικρότερες λεπτομέρειες». Αυτό το πτώμα διατηρήθηκε στον πυθμένα του βάλτου τόσο καλά «ώστε η εξέταση του στομάχου του μας αποκάλυψε την εξής λεπτομέρεια: ότι είχε φάει πριν 12 με 14 ώρες πριν θανατωθεί πικρό χυλό από πρώιμους ανοιξιάτικους σπόρους, κριθάρι, λιναρόσπορο και άγρια χορταρικά».

Η μουμιοποίησή των νεκρών των βάλτων οφείλεται « χάρη στη συνύπαρξη κατάλληλων συνθηκών που από τη μια παρεμποδίζουν την αποσύνθεση των ιστών και από την άλλη συντελούν στην μετατροπή τους σ'; ένα είδος πλαστικής ουσίας» και συνεχίζει η συγγραφέας.

   «Κατ'; αρχήν, οι συνθήκες που επικρατούν κάτω από την επιφάνεια του βάλτου είναι σχεδόν αποκλειστικά αναερόβιες. ( ...;) Κατά συνέπεια αποκλείεται η επιβίωση αερόβιων οργανισμών που θα έπαιρναν μέρος στη διαδικασία αποσύνθεσης. Από την άλλη μεριά, ανευρίσκονται εδώ σημαντικές ποσότητες τανινών, που είναι από τις κυριότερες δεψικές ύλες και είναι γνωστές στη βυρσοδεψία σαν βάση μετατροπής της βύρσας(ακατέργαστου δέρματος) σε δέρμα. Οι τανίνες προέρχονται από την αποσύνθεση ενός βρύου που εξαπλώνεται στην επιφάνεια του έλους υπό μορφή πλέγματος»

Αφού λοιπόν η συγγραφέας εξηγεί τον τρόπο αντίδρασης των τανινών του βάλτου για την προστασία και κατεργασία του ανθρώπινου δέρματος συνεχίζει:

   « Η προστασία από τους αποσυνθετικούς μηχανισμούς συμπληρώνεται με τη δράση της φορμαλδεΰδης που κι'; αυτή, όπως το μεθάνιο, παράγεται από τη σήψη των φυτικών υλών.»

Το ότι ανάμεσα σ'; αυτά τα μουμιοποιημένα από τις τανίνες των βάλτων πτώματα, ανήκει και ο «άγιος» Σπυρίδωνας «προστάτης» της Κέρκυρας όπου σήμερα 12 του Δεκέμβρη γιορτάζει, δεν είναι μόνο δικό μου συμπέρασμα μα του κάθε λογικού και με στοιχειώδη εξυπνάδα, ανθρώπου που δεν φοράει θρησκευτικές παρωπίδες.

   Σήμερα λοιπόν, 12 του Δεκέμβρη το νησί της Κέρκυρας γιορτάζει τον «προστάτη» και άγιό του, τον «άγιο» Σπυρίδωνα. Τις τιμές που απολαμβάνει το εν λόγω πτώμα ούτε στα όνειρά του δεν μπορούσε να τις φανταστεί όταν ζούσε. Επίσκοποι με τα χρυσοποίκιλτα άμφια ντυμένοι, σύμφωνα με τα πρότυπα του Μαζνταϊκού-Ιρανικού ιερατείου που είναι και συνεχιστές του, Νομάρχες, δήμαρχοι, στρατιωτικοί διοικητές, όλη η «αφρόκρεμα» της Κέρκυρας μαζί με πλήθος λαού πίσω του, πιστοί όλοι τους στην Χριστιανική κουλτούρα. Πριν τον βγάλουν σήμερα βόλτα θα έχουν προηγηθεί ολονύκτιες παρακλήσεις και αναφορές στα θαύματά του που ποτέ δεν έγιναν. Το μοναδικό του θαύμα είναι η χρυσοφόρος πηγή που «ανάβλυζε» από τα πόδια του, προϊόν άγνοιας και δεισιδαιμονίας των κατοίκων της Κέρκυρας και όχι μόνο, που με θαυμαστό τρόπο καλλιεργούσε η επίσημη εκκλησία της Ελλάδας και που οι Κερκυραίοι σ'; αυτά τα «άγια» πόδια κατάθεταν και συνεχίζουν να καταθέτουν τον οβολό τους για να αγοράσουν φρούδες ελπίδες, «όπιο» όπως θα έλεγε ο επίσκοπος Ναυπακτίας και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος.

    "Την δικαιολογημένη σφοδρή αντίδραση της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας [Ε.Γ.Ο.] προκάλεσε το γεγονός ότι ο Έλληνας πρόεδρος της "Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Γυμναστικής" [U.E.G.], Δημήτρης Δημητρόπουλος, θα διεκδικήσει με αντεθνικό και ανθελληνικό τρόπο την επανεκλογή του ως προτεινόμενος από την «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπως ανέφερε επί λέξει την FYROM ο εκπρόσωπος των Σκοπίων, κατά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων στο 23ο Συνέδριο της UEG, στο Τελ Αβίβ". Από την ιστοσελίδα της ΕΡΤ.

   Άντε ρε ελληναράδες νεο-Ισραηλίτες, φωτιά και τσεκούρι στους αντεθνικούς και ανθέλληνες του τύπου Δημήτρης Δημητρόπουλος και σε όποιον ακόμα θίγει την ιδιοκτησία σας. Διότι η Ελληνική ιστορία είναι ιδιοκτησία του νεο-ισραηλίτικου κρατιδίου που ονομάζεται Ελλάδα και αλίμονο σε όποιον την θίξει.

   Μιλάτε εσείς, που στα σχολεία σας δεν υπάρχει ούτε μια φωτογραφία των αρχαίων Ελλήνων, γιγάντων του πνεύματος και της τέχνης.

   Μιλάτε εσείς, που αντί να αναστηλώσετε, γκρεμίζετε τον Παρθενώνα και τον κλείνετε μέσα σε ένα απαίσιο κτίσμα για να μπορείτε ευκολότερα να τον εκμεταλλεύεστε.

   Μιλάτε εσείς που τιμάτε και δοξάζετε τους βάνδαλους χριστιανούς που κατέστρεψαν τον Ελληνικό πολιτισμό.

   Μιλάτε εσείς που σε λίγους μήνες, την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής, θα αναθεματίσετε για άλλη μια φορά ακόμη τους αρχαίους Έλληνες προγόνους μου.

Μιλάτε εσείς που την Μεγάλη Ελλάδα του Πόντου, της Μικράς Ασίας, της Κύπρου και των Βαλκανίων την καταντήσατε ένα χρεοκοπημένο, για άλλη μια φορά, κρατίδιο.

   Ευλογημένος ας είναι όποιος κάτοικος του πλανήτη Γη αυτοαποκαλείται Έλληνας, Μακεδόνας, Θράκας, Ίωνας, Ηπειρώτης ή με όποιο άλλο όνομα ελληνικής προέλευσης του αρέσει να αυτοαποκαλείται. Τιμή σ' αυτόν και στην ΕΛΛΑΔΑ. Την Μεγάλη Ελλάδα.

 

Την είδηση την διάβασα χθες 23/10 στο in gr.

"Σχετικά με τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ) η Σύνοδος, αποδέχθηκε την εισήγηση της συνοδικής επιτροπής δογματικών και νομοκανονικών ζητημάτων σύμφωνα με την οποία:

Ο αριθμός ΑΜΚΑ είναι απλώς ένας επιπλέον χρηστικός αριθμός και από όλα τα μέχρι τώρα στοιχεία (ποια στοιχεία ρε "πάνσοφοι" και που τα βρήκατε;)ουδείς κίνδυνος προκύπτει για την σωτηρία των ψυχών. Σε κάθε περίπτωση η Εκκλησία γρηγορεί."

Για να το κάνουμε πιο λιανά οι "σοφοί" εγκέφαλοι των συνοδικών αρχιερέων αποφάσισαν ότι ο ΑΜΚΑ δεν μπαίνει εμπόδιο, όσον αφορά τη σωτηρία των ψυχών των πιστών χριστιανών!!!

Το ότι ο χριστιανισμός δημιουργήθηκε και καλλιεργήθηκε από πνευματικά υπανάπτυκτους είναι γνωστό. Το ότι καλλιεργεί την ανεγκεφαλία και αυτό το γνωρίζουμε, ωστόσο δεν περίμενα εν έτι 2009 να διαβάσω την ποιο πάνω απόφαση. Ξεπέρασαν τους εαυτούς τους οι συνοδικοί όταν κάθονται και αναλύουν αριθμούς για να διαπιστώσουν το αν είναι επικίνδυνοι ή όχι. Η εκκλησία "γρηγορεί" αναλύοντας αριθμούς!!!

Να γελάσω ή να κλάψω;

 

               

Ο μουλάς Ομάρ ηγέτης των Ταλιμπάν σε ανακοίνωσή του με την ευκαιρία του τέλους του Ραμαζανιού γράφει μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Οι εισβολείς πρέπει να μελετήσουν την ιστορία του Αφγανιστάν και αν θέλουν να την αγνοούν, ας δουν με τα ίδια τους τα μάτια τα γεγονότα των τελευταίων οκτώ ετών; Κατάφεραν τίποτε αυτά τα οκτώ χρόνια;»  από την ιστοσελίδα in.gr 20/9/09

 

Αν αγαπητέ Ομάρ κατάφεραν οι εισβολείς να ανοίξουν τα σχολεία και για τα κορίτσια, πέτυχαν πάρα πολλά και μπράβο τους, αν όχι, τότε έχεις δίκιο. Ακόμα πρέπει να σου πω πως δίκιο δεν έχεις για ότι λες, ότι διδάσκεις, ότι νουθετείς και ότι πράττεις. Όπως και να έχουν τα πράγματα στο Αφγανιστάν, εσύ δεν παύεις να είσαι ένα αποκτηνωμένο καθίκι, ακριβές αντίγραφο των πνευματικών σου δασκάλων Μωυσή και Ιησού του Ναυή.

 

 

   Στις διαφορές μεταξύ των κρατών κερδίζει πάντα το δυνατότερο, το μεγαλύτερο. Τότε λέμε ότι επικρατεί το «δίκαιο του ισχυρότερου». Δεχόμαστε ότι έχουν και οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές δίκιο, όμως κερδίζει ο πιο δυνατός, διότι έτσι είναι η ίδια η ζωή φτιαγμένη. Ο πιο δυνατός είναι πάντα ο κερδισμένος.

   Ας υποθέσουμε ότι εμείς είμαστε παρατηρητές της σύγκρουσης. Είναι λογικό να πάρουμε το μέρος του ενός ή του άλλου. Να χειροκροτήσουμε την επιτυχία αυτού που υποστηρίζουμε ή να στεναχωρηθούμε για την αποτυχία του. Σε καμιά περίπτωση δεν ζητάμε την, με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο, καταστροφή του αντιπάλου. Αυτά συμβαίνουν αν δεν είμαστε βάρβαροι και ρατσιστές. Η βάρβαρη ρατσιστική κοινωνία συμπεριφέρεται τελείως διαφορετικά, διότι έχει φωτεινό παράδειγμα την «Αγία Γραφή», τους πατριάρχες Μωυσή και Ιησού του Ναυή και τη συμπεριφορά αυτών των δύο βάρβαρων και ρατσιστικών καθαρμάτων, απέναντι στους ηττημένους λαούς της Παλαιστίνης.  

   Το πότε ένας λαός έχει ρατσιστικές καταβολές, θα πάρουμε για παράδειγμα τους σημερινούς «έλληνες» και μερικά ρατσιστικά-βάρβαρα συμπτώματά τους.

   Ρατσιστικό-βάρβαρο σύμπτωμα 1: Λατρεύουν τον πιο βάρβαρο και ρατσιστή θεό που δημιούργησε ποτέ ο αρρωστημένος ανθρώπινος εγκέφαλος. Τον θεό της Παλαιάς Διαθήκης.

   Ρατσιστικό-βάρβαρο σύμπτωμα 2: Έχουν προπάτορα τον πατριάρχη του ρατσισμού Μωυσή.

   Ρατσιστικό-βάρβαρο σύμπτωμα 3: Όταν ο Μιλόσεβιτς έσφαζε τους Μουσουλμάνους, και όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων είχε δίκιο, το 95% των «ελλήνων» ήταν και είναι ακόμη, υποστηριχτές αυτής της σφαγής, επειδή ο Μιλόσεβιτς ήταν χριστιανός και αριστερός, δύο ιδιότητες που δίνουν άφεση αμαρτιών σε οποιοδήποτε μορφής έγκλημα. Ο Χριστιανικός και ο Αριστερός μεσσιανισμός, με έντονα τα ρατσιστικά στοιχεία, είναι και τα δύο αυτά συστήματα, αιρέσεις της Παλαιάς Διαθήκης και του Παλαιοδιαθηκικού μεσσιανισμού.  

   Ρατσιστικό-βάρβαρο σύμπτωμα 4: Όταν Αμερικάνικη βόμβα σκοτώσει έστω και ένα παιδί αυτό θα γίνει πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες μας και θα προκαλέσει αντιαμερικανικές διαδηλώσεις. Όταν κάθε μέρα δολοφονούνται γυναικόπαιδα και άμαχοι πολίτες από τους τρελοφανατικούς μουσουλμάνους, οι «έλληνες» το αντιμετωπίζουν σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Δολοφονούν στο όνομα της Βίβλου και του ίδιου με αυτούς θεού. Άρα αθώοι!!!

   Ρατσιστικό-βάρβαρο σύμπτωμα 5: Η μεγάλη πλειοψηφία των «ελλήνων» είναι εναντίον της χρησιμοποίησης της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς και πολεμικούς σκοπούς, επιλεκτικά όμως και ρατσιστικά, διότι σήμερα είναι ένθερμοι υποστηριχτές του Ιράν και της Β. Κορέας στην προσπάθειά τους να κατασκευάσουν πυρηνικές βόμβες οι δε ατομικές βόμβες της Ρωσίας ήταν κάποτε βόμβες «ειρήνης» σε αντίθεση με της ατομικές βόμβες πολέμου των σύγχρονων «σατανάδων» Αμερικανών. 

   Ρατσιστικό-βάρβαρο σύμπτωμα 6: Σήμερα στην Κίνα βρίσκεται σε εξέλιξη μια πρωτοφανή για τον πολιτισμό μας καταστροφή του περιβάλλοντος από βιομηχανικά απόβλητα. Κανείς στην Ελλάδα δεν μιλάει γι αυτό και κανείς δεν διαμαρτύρεται. Ότι κάνει ένα μεσσιανικό κομουνιστικό καθεστώς είναι καλά καμωμένα.

Το 95% των «ελλήνων» είναι ρατσιστές και φανατικοί. Ο ρατσισμός και ο φανατισμός των νέο-ισραηλιτών «ελλήνων» είναι ηλίθιος και βάρβαρος, επειδή πηγάζει από την ηλίθια και ρατσιστική κουλτούρα της Βίβλου. Δεν έχει καμία σχέση με τον πηγαίο ρατσισμό που πηγάζει από την αγάπη και προστασία της δικής μας κοινωνικής ομάδας που είναι η συνοικία μας, το χωριό μας, η πατρίδας μας γενικότερα.

   Κατάντημα που οφείλεται στη χριστιανική μας παιδεία και στην πίστη μας στον πιο βάρβαρο και ρατσιστή θεό. Τον θεό της Παλαιάς Διαθήκης.

Με την ευκαιρία της νέας σχολικής χρονιάς εύχομαι στα παιδιά υπομονή. Μπόρα είναι και θα περάσει. Πάνω απ'; όλα, στις δύσκολες μέρες που έρχονται, δεν θέλουμε να στενοχωριέστε και απελπίζεστε. Σας ζητάμε να κοιμόσαστε ήσυχα. Εμείς οι μεγάλοι και ο Θεός!!! φροντίζουμε για όλα!!!

Πάρτε για παράδειγμα την πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς.

Σε όλα τα σχολεία(δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια) ο πρώτος που μπήκε ήταν ο «θεός» με τη μορφή των μαυροφορεμένων παπάδων. Μπήκε, όχι μόνο για να «διώξει» τα κακά πνεύματα, που πιθανόν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είχαν εγκατασταθεί στο σχολείο σας, μα και να φροντίσει ώστε, δια της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, να γίνεται όλοι σοφοί χωρίς να ανοίξετε βιβλίο!! Τι σόι Άγιο Πνεύμα θα ήταν αν δεν μπορούσε!!

Αν το Άγιο Πνεύμα σας ξεχάσει, υπάρχει η λύση των θαυματουργών εικόνων. Υπάρχουν άφθονες σε όλη την Ελλάδα. Βρέστε μία, όποιος άγιος και να είναι  προσευχηθείτε, παρακαλέστε και μη φοβόσαστε τίποτα. Η γνώση θα έρθει από μόνη της!

Και μια και αρχίσαμε να μιλάμε για σχολεία, λέω να κάμουμε μια «περιήγηση» στη δημόσια ελληνική παιδεία, αρχίζοντας από το δημοτικό. Εκεί σας έχουμε δασκάλους που είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για να σας μεταδώσουν ορισμένες βασικές γνώσεις. Γι'; αυτό το λόγο τους έχουμε στείλει να σπουδάσουν σε ειδικά σχολεία, τις παιδαγωγικές ακαδημίες, ώστε τελειώνοντας εκεί, να ξέρουν να μεταδώσουν τις γνώσεις τους στα παιδιά. Έξη χρόνια είναι θα περάσουν.

Μόλις τελειώσετε το δημοτικό, αν ανήκετε στους προνομιούχους Έλληνες, στην Α τάξη, στην ελίτ, ο μπαμπά σας θα σας βάλει σε ένα ιδιωτικό γυμνάσιο- λύκειο, όπου εκεί θα τελειώσετε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μια θέση στο πανεπιστήμιο είναι εξασφαλισμένη, αν και σεις βοηθήσετε λιγάκι.

Εσείς τα παιδιά της Β τάξης, της μεσαίας, θα φοιτήσετε στα δημόσια γυμνάσια -λύκεια, όχι για να διδαχτείτε κάτι, μα για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο κυριότερος είναι οι τίτλοι σπουδών. Το φροντιστήριο που θα πάτε τα απογεύματα, δεν μπορεί να σας τους δώσει. Θα τους πάρετε από το γυμνάσιο-λύκειο.

Ένας άλλος είναι για να μην αφήνετε τους καθηγητές να διδάσκουν.

Επειδή είναι βαρετό δυο φορές τη μέρα να κάνεις τα ίδια μαθήματα,

μέσα στην τάξη θα γίνεται, κατά κανόνα, χαμός με γέλια και πειράγματα και, μην αφήνοντας τον καθηγητή να διδάξει, θα κάνετε δύο υπηρεσίες στο σύστημα. Η πρώτη θα τον βοηθάει να τεμπελιάζει, και η δεύτερη τα παιδιά της τρίτης τάξης, τα φτωχαδάκια, δεν θα αποκτήσουν τις γνώσεις για να διεκδικήσουν θέσεις στα πανεπιστήμια που προορίζονται για εσάς και τα παιδιά της Α τάξης.

Για εσάς παιδιά της Γ τάξης, τα φτωχαδάκια, σας προτείνουμε θέση στον Παράδεισο. Ο Χριστός μας είπε «μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι ότι αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών». Όσο πιο αγράμματοι, τόσο το καλύτερο. Πετάξτε τα βιβλία στον σκουπιδοτενεκέ και πάρτε την Αγία Γραφή. Με αυτόν τον τρόπο, η θέση στον Παράδεισο είναι εξασφαλισμένη, και ο θεός σάς περιμένει να καθίσετε δίπλα του.

Αναρωτιέστε αν ρόλος του δημόσιου γυμνασίου-λυκείου, εξαντλείται στο να μοιράζει τίτλους σπουδών; Θα σας απαντήσω όχι.

Ο βασικός σκοπός ύπαρξής του, τουλάχιστον τα τελευταία τριάντα χρόνια, είναι για να βρίσκουν δουλειά, οι μελλοντικοί απόφοιτοι πανεπιστημίου της Α και Β τάξης, όσοι δεν είχαν ταλέντο για πάνε πιο ψηλά.

Αυτοονομάζονται καθηγητές και δεν διεκδικούν τον τίτλο του δασκάλου, διότι αυτός ο τίτλος είναι βαρύς για τους αδύναμους ώμους τους. Είναι απλά απόφοιτοι διαφόρων σχολών των πανεπιστημίων, με παντελή άγνοια παιδαγωγικής και ψυχολογίας, οι περισσότεροι ακατάλληλοι να διδάξουν, ως μη γνωρίζοντες τον τρόπο. Θα επαναλάβω ότι τα δημόσια γυμνάσια-λύκεια δεν υπάρχουν για να μεταδίδουν γνώση. Δεν είναι διδακτικός ο ρόλος τους. Μέσα στις αίθουσες «διδασκαλίας» βασιλεύουν η άγνοια, το άχα-χούχα, η τεμπελιά και ο χαβαλές.

Αν ήταν διαφορετικά, θα υπήρχαν σχολές καθηγητών, όπου ο τρόπος μετάδοσης της γνώσης, η παιδαγωγική και η ψυχολογία θα ήταν βασικά μαθήματα, και όταν, απόφοιτοι πια, θα διορίζονταν για να διδάξουν, θα ελέγχονταν για το επίπεδο διδασκαλίας, και θα απολύονταν αν ήταν αλκοολικοί, όπως γνώρισα δύο τέτοιους, ή τεμπέληδες και ανίκανοι να διδάξουν, όπως γνώρισα πολλούς.

                                               Με πολύ-αγάπη Zweistein  

 « Και ευθύς ανίσταται ο Αρχιερεύς και πάντες οι Αρχιερείς μετ'; αυτού. Εις δε εξ αυτών φορεί το Υποψείο το Επιγονάτιον, και πολυχρονείται παρά πάντων ο Επίσκοπος ο χειροτονούμενος.

  Είτα δίδωσιν αυτώ ο Αρχιερεύς την Αρχιερατικήν Ράβδον, λέγων ούτω προς αυτόν». Ευχολόγιον το Μέγα. Έκδοση Μιχαήλ Σαλιβέρου.

 

Η πιο σημαντική στιγμή της καριέρας του κάθε καλόγερου είναι η στιγμή της χειροτονίας και η κατάληψη έδρας επισκοπής, επί τουρκοκρατίας αγορασμένη, άλλοτε εκλεγμένος από τους ιερείς και τους χριστιανούς της χήρας επισκοπής, σήμερα αντιδημοκρατικά δοσμένη, σαν αντάλλαγμα των υπηρεσιών του προς την άρχουσα τάξη, που δεν είναι άλλη από την αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Όταν λοιπόν ο αρχιερέας του δίνει την Αρχιερατική ή Ποιμαντορική Ράβδο, του λέει και τα εξής λόγια:  «Λάβε την Ράβδον, ίνα ποιμαίνεις το εμπιστευθέν σοι Ποίμνιον του Χριστού, και τοις μεν ευπείθεσιν, έστω αυτοίς υπό σου βακτηρία, και υποστηριγμός, τοις δε απειθέσι και ευτραπέλοις, χρω αυτή, ράβδω επιστυπτική, ράβδω παιδεύσεως.»

Τριάντα τρεις λέξεις, όσα και τα χρόνια του Χριστού. Συμβολικό. Η θέοση του Ιησού ήλθε στα τριάντα τρία του χρόνια,  με την Ανάσταση. Αν ποτέ υπήρξε, που δεν το νομίζω διότι καμιά αξιόπιστη ιστορική μαρτυρία δεν τον αναφέρει, μέχρι τα τριάντα τρία του δεν ήταν διαφορετικός, ούτε τίποτα παραπάνω από έναν κοινό  τσαρλατάνο-ταχυδακτυλουργό, ανάμεσα σε τόσους και τόσους που εκμεταλλευότανε τις αμόρφωτες και ημιβάρβαρες μάζες της Παλαιστίνης. Η θέοση του επισκόπου συντελείται όταν λάβει την Ράβδο μαζί με τις τριάντα τρεις λέξεις. Και όπως ο Ιησούς στα τριάντα τρία του με την «ανάσταση» έλαβε το αδιαμφισβήτητο χάρισμα της θέοσης,  έτσι και αυτός τη στιγμή που λαβαίνει τη ράβδο γίνεται θεός. Η αυτού θεοτάτη παναγιότης προσφωνείται ο Πατριάρχης. Τώρα έφτασε στο ψηλότερο σκαλοπάτι και, όπως ο Χριστός, έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου επάνω στους ανθρώπους της επισκοπής που ο Θεός(;) τού εμπιστεύθηκε.

«Λάβε την Ράβδον, ίνα ποιμαίνεις το εμπιστευθέν σοι Ποίμνιον του Χριστού» Μετάφραση: Πάρε το ραβδί για να φροντίζεις-επιμελείσαι το κοπάδι του Χριστού που εκείνος σου εμπιστεύθηκε.

Υποβάλω ένσταση κύριε πρόεδρε! Ποιος μετέβαλε τους ανθρώπους σε κοπάδι; Ποιος του το εμπιστεύθηκε αυτό το κοπάδι; Σύμφωνοι, επί Τουρκοκρατίας το αγόραζε, τώρα ποιος του το χάρισε; Ποιος ονόμασε και με ποιο δικαίωμα τους ανθρώπους μιας περιοχής, κοπάδι του Χριστού και ποιος έβαλε αυτόν τον κύριο, τσοπάνο πάνω από το κεφάλι τους; Αυτή η γκλίτσα που κρατάει στο χέρι του, σύμβολο εξουσίας, αυτή η εξουσία από πού πηγάζει;

- Από τον Χριστό, άρχισαν να βελάζουν κάποια τα πρόβατα!

Ξανά ένσταση! Ρωτήσατε ρε πρόβατα της κακιάς ώρας ποτέ κανέναν από δαύτους, αν έχουν κάποιο αποδεικτικό στοιχείο του διορισμού τους; Για ποιον Χριστό και κουραφέξαλα μας μιλάνε;

- Μα ισχυρίζονται ότι είναι αντιπρόσωποι του Χριστού, και μεις τι να κάνουμε, τους πιστεύουμε!

- Που είναι ρε αυτός ο Χριστός, μπας και πάρουμε και μεις καμιά αντιπροσωπία;

Ποιος διπλανός μίλησε; Πως το είπε; Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει; Ρε καλά το είχα καταλάβει. Τέλος πάντων, συνεχίζουμε ...; ...;

Ποιμαντορία ονομάζεται η θρησκευτική καθοδήγηση των πιστών, άρα η ονομασία της επισκοπικής γλίτσας ως Ποιμαντορική Ράβδος, μεταφράζεται, ραβδί σχετικό με τη θρησκευτική καθοδήγηση, κατά το πρότυπο της γκλίτσας του τσομπάνη που καθοδηγεί τα πρόβατα.

«και τοις μεν ευπείθεσιν, έστω αυτοίς υπό σου βακτηρία, και υποστηριγμός,»

Μετάφραση: και γι αυτούς που (εύκολα) πείθονται, για τους υπάκουους, ας είναι (η Ράβδος) ραβδί στηρίγματος και υποστήριγμα.  «τοις δε απειθέσι και ευτραπέλοις, χρω αυτή, ράβδω επιστυπτική, ράβδω παιδεύσεως.»

Μετάφραση: γι αυτούς που δεν πείθονται, για τους ανυπάκουους και για τους ευτράπελους (εύστροφους, ζωηρούς, άστατους, αστείους), χρησιμοποίησε αυτήν σαν ράβδο τιμωρίας και εκπαιδεύσεως.

Σήμερα που πληκτρολογείται αυτό το κείμενο, η τελευταία παράγραφος της ευχής προς τον μέλλοντα επίσκοπο, φαντάζει εξωπραγματική επειδή δεν γνωρίσαμε τον μεσαίωνα. Αν όμως ψάξουμε το παρελθόν και τη συμπεριφορά της εκκλησίας προς τους απειθείς και ευτράπελους προγόνους μας, τότε θα καταλάβουμε το μέγεθος και τη σημασία αυτής της παραγράφου.

   Το κερκυραϊκό ελαιόλαδο παράγεται από τον καρπό μιας ποικιλίας ελιάς που ονομάζεται Λιανολιά. Όταν παραχθεί από φρεσκομαζεμένο υγιή καρπό και με ήπιους τρόπους παραγωγής, έχει λεπτή γεύση και άρωμα. Την προ της δεκαετίας του εξήντα εποχή, το φρέσκο κερκυραϊκό λάδι κατείχε τις πρώτες θέσης στις προτιμήσεις των καταναλωτών στις αγορές Αθηνών, Θεσσαλονίκης και άλλων μεγαλουπόλεων. Τότε που η ποιότητά του ήταν άριστη. Όμως, η τεχνολογία από τη μία, και η αλλαγή του τρόπου ζωής του κερκυραίου ελαιοπαραγωγού από την άλλη, επηρέασαν και υποβάθμισαν την ποιότητα του παραγόμενου σήμερα ελαιολάδου.

    Ο πρώτος και βασικότερος παράγοντας στον οποίο οφείλεται η υποβάθμιση του ελαιολάδου είναι η κακή ποιότητα του ελαιοκάρπου από τον οποίο το εξάγουμε, και ο δεύτερος η χρησιμοποίηση καυτού νερού κατά το στάδιο διαχωρισμού του ελαιολάδου από τον πυρήνα και την υγρασία, στον φυγόκεντρο διαχωριστήρα του ελαιοτριβείου.

Η ποιότητα του ελαιοκάρπου είναι κακή όταν ο ελαιόκαρπος είναι άρρωστος ή όταν έμεινε επί μακρό χρόνο αποθηκευμένος μέσα σε σάκους στην αποθήκη του ελαιοπαραγωγού, πριν πάει στο ελαιοτριβείο. Στην Κέρκυρα δύο είναι οι κυριότερες ασθένειες του ελαιοκάρπου, ο Δάκος και το Γλιοσπόριο ή Παστέλα. Και οι δύο αυτές ασθένειες σαπίζουν τον ελαιόκαρπο με αποτέλεσμα το εξαγόμενο λάδι από άρρωστο καρπό να μην είναι φαγώσιμο· έχει κακή γεύση και πολύ υψηλή οξύτητα.

    Ο σύγχρονος τρόπος διαχωρισμού με την χρήση καυτού νερού, γύρω στους 60^ο Κελσίου, στον διαχωριστήρα, την φυγόκεντρη μηχανή που διαχωρίζει το λάδι από τους χυμούς του ελαιοκάρπου(Μούργα), χαλάει τη γεύση και καταστρέφει τις ευαίσθητες βιταμίνες που είναι βασικό θρεπτικό συστατικό του φρέσκου ελαιόλαδου.

    Δραματική αλλαγή στην ποιότητα του κερκυραϊκού ελαιολάδου έγινε με την χρήση ελαιοδικτύων για την συλλογή του ελαιοκάρπου. Η Λιανολιά δεν ραβδίζεται. Όσο και να χτυπάμε πιο εύκολο είναι να πέσουν τα κλαδιά και τα φύλλα, παρά ο ελαιόκαρπος. Πέφτει με τον αέρα, σταδιακά, καθώς ωριμάζει.

    Για να καταλάβουμε λοιπόν καλύτερα το μέγεθος της αλλαγής της ποιότητας του κερκυραϊκού ελαιόλαδου, θα χωρίσουμε τις εποχές συγκομιδής σε εποχή προ ελαιοδικτύων (π. ε.) και την εποχή χρήσης ελαιοδικτύων (χ. ε.).

    Την εποχή π. ε. η συγκομιδή γινότανε με την συλλογή του ελαιοκάρπου που μόνος του έπεφτε από το δέντρο μετά από έναν δυνατό αέρα. Γυναίκες και άντρες, από την ανατολή του ήλιου μέχρι τη δύση, κάτω από τα ελαιόδεντρα μαζεύανε τον καρπό έναν-ένα. Επειδή ήταν ασύμφορο να μαζεύουν τον άρρωστο καρπό, μάζευαν μόνο τον υγιή. Ήταν αδιανόητο κάποιος να μαζεύει, στο καλαθάκι που κρατούσε στο ένα χέρι, τη σαπίλα. Εξάλλου ο άρρωστος καρπός ενσωματωνότανε τόσο γρήγορα με το έδαφος ώστε δεν ήταν εύκολο να τον διακρίνει ο συλλέκτης-ρια. Επειδή, τις περισσότερες φορές η ημερήσια συλλογή δεν ήταν αρκετή για να πάει την επομένη ο καρπός στο λιοτρίβι, ο παραγωγός τον αποθήκευε για λίγες μέρες, όσο να συγκεντρώσει την απαιτούμενη ποσότητα, μέσα σε μεγάλες κόφες, τα τερτικά όπως τα λέγαμε. Μέσα στις κόφες, επειδή ο καρπός αεριζότανε, δεν χάλαγε, δεν ζεσταινότανε, δεν «άναβε» κατά την κερκυραϊκή ορολογία και η ποιότητα του λαδιού δεν υποβαθμιζότανε. Πρόκειται για την χρυσή εποχή του κερκυραϊκού ελαιολάδου.

    Κάποια στιγμή το λιοτρίβι αντικαταστάθηκε από την ελαιουργία και ο φυσικός τρόπος διαχωρισμού του λαδιού από τη μούργα, αντικαταστάθηκε από τον «βίαιο» ελαιοδιαχωριστήρα . Αυτό ήταν το πρώτο βήμα υποβάθμισης της ποιότητας του κερκυραϊκού, και όχι μόνο, ελαιολάδου.

    Κατά την εποχή χ. ε., από το 1970 και μετά, άλλοι δύο παράγοντες, εκτός της αλλαγής του τρόπου συλλογής του ελαιοκάρπου, επηρέασαν την ποιότητα του κερκυραϊκού ελαιολάδου· οι επιδοτήσεις, και ο τουρισμός.

Μα ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

    Όταν ο κερκυραίος ελαιοπαραγωγός άρχισε να στρώνει κάτω από τα ελαιόδεντρα τα πλαστικά ελαιόδυχτα για να μαζέψουν αυτά τον καρπό, εκείνα μάζευαν και συνεχίζουν να μαζεύουν, ότι πέφτει από το δέντρο· άρρωστο και υγιή καρπό. Άρρωστος ελαιόκαρπος υπάρχει άφθονος στην Κέρκυρα κάθε χρόνο, διότι, μπορεί μεν η καταπολέμηση του δάκου να είναι εφικτή και σχετικά εύκολη, όμως η καταπολέμηση του γλιοσπόριου, λόγω του υγρού κερκυραϊκού κλίματος, είναι πάρα πολύ δύσκολη. Διαχωρισμός του άρρωστου από τον υγιή καρπό δεν είναι εφικτός, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα δεύτερο μεγάλο βήμα της προς τα κάτω ποιότητας του ελαιολάδου. Και αν το σύνολο του ελαιοκάρπου είναι άρρωστο, πάλι ο κερκυραίος παραγωγός τον πηγαίνει στο ελαιοτριβείο. Αφού μπορώ να πουλήσω το μη βρώσιμο ελαιόλαδο, έστω πιο φτηνά, γιατί να πετάξω τον άρρωστο ελαιόκαρπο; υποστηρίζει ο κερκυραίος ελαιοπαραγωγός.

Εδώ η βιομηχανία έκαμε το «θαύμα» της. Αυτό το μη βρώσιμο ελαιόλαδο ονομάστηκε βιομηχανικό, διότι, το παίρνει η βιομηχανία και με τρόπο που δεν γνωρίζω, το μετατρέπει σε φαγώσιμο. Με τη χρήση των δικτύων συλλογής, το παραγόμενο ελαιόλαδο είναι σχεδόν στο σύνολό του βιομηχανικό. Το κερκυραϊκό φρέσκο λάδι άρχισε σιγά-σιγά να εξαφανίζεται από τις αγορές των μεγαλουπόλεων.

    Την ίδια εποχή που ο κερκυραίος ελαιοπαραγωγός άλλαξε τον παραδοσιακό τρόπο συλλογής του ελαιοκάρπου με την χρήση ελαιοδικτύων, άρχισε στην Κέρκυρα να αναπτύσσεται ο τουρισμός. Η παραγωγή λαδιού, σαν βιοποριστικό επάγγελμα για τον κερκυραίο αγρότη, ήρθε σε δεύτερη μοίρα. Από την παροχή υπηρεσιών και την ενοικίαση δωματίων, κέρδιζε πολύ περισσότερα.

Από το 1980 άρχισαν και οι επιδοτήσεις, όχι της παραγωγής βρώσιμου ελαιολάδου, μα ουσιαστικά των ελαιοκαλλιεργητών. Όσο περισσότερη μίζα πληρώναμε στον ιδιοκτήτη του ελαιοτριβείου, τόσο περισσότερο λάδι έγραφε στα χαρτιά και τόσο περισσότερα χρήματα κατέληγαν στην τσέπη μας.

    Λυπηρή διαπίστωση, μα πέρα για πέρα αληθινή! Από τη δεκαετία του 80 και ύστερα, το μεγαλύτερο μέρος του ελαιολάδου που παράγεται στην Κέρκυρα δεν είναι λάδι. Ας με συγχωρέσουν οι κερκυραίοι συνάδελφοί μου, μα εγώ το ονομάζω κοπριά. Φοβάμαι πως δεν είναι κατάλληλο, ανεπεξέργαστο, ούτε για σαπούνι. Μα και το καλό λάδι που παράγεται στην Κέρκυρα, και αυτό «κοπριά» γίνεται πριν πάει στο εμπόριο και ιδού πως:

    Από τη μια ο τουρισμός και από την άλλη η επιδότηση, ο κερκυραίος ελαιοπαραγωγός δεν «καίγεται» να πουλήσει το λάδι φρέσκο μα το αποθηκεύει, με την ελπίδα να πιάσει μια καλύτερη τιμή στο μέλλον. Τα ξύλινα δοχεία, που παλιά αποθηκεύαμε το λάδι μέχρι να καθαρίσει για να το πουλήσουμε, -τότε δεν υπήρχαν φίλτρα καθαρισμού-, αντικατασταθήκανε με σιδερένια βαρέλια ορυκτελαίου. Εκεί μπορεί να περιμένει δύο- τρία και τέσσερα χρόνια μέχρι ο ιδιοκτήτης αποφασίσει να το πάει στον έμπορο.

    Η πείρα με έχει διδάξει ότι το ελαιόλαδο δώδεκα μήνες από τη στιγμή της παραγωγής είναι βρώσιμο, μετά αρχίζει να αλλοιώνεται η γεύση του, ταγκίζει, όσο τέλειες και αν είναι οι συνθήκες αποθήκευσής του. Απεναντίας, μέσα στο σιδεροβάρελο λίγοι μήνες αρκούν για να αλλοιωθεί πλήρως η γεύση του.

Το ερώτημα που προκύπτει μετά από αυτή τη διαπίστωση: τι παθαίνει το λάδι όταν μείνει πάνω από χρόνο μέσα σε ένα τέτοιο μέσο αποθήκευσης; Δεν είμαι χημικός για να απαντήσω. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι ότι αυτό το «δηλητήριο» θα πάει στο εργοστάσιο επεξεργασίας ελαιολάδου, με κάποιο τρόπο που δεν γνωρίζω θα ξαναγίνει ελαιόλαδο(;), και θα βγει στην κατανάλωση με ημερομηνία λήξης!!! Το μεγάλο έγκλημα κατά των αθώων καταναλωτών.

Αυτή η σύντομη ιστορία του κερκυραϊκού ελαιόλαδου είναι γραμμένη από έναν συνταξιούχο ελαιοπαραγωγό, που γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στο λιοτρίβι του πατέρα του.

 

 

   

 

 

         

Κάποτε στην πατρίδα μας υπήρχαν δάση χωρίς πυροσβεστικές, χωρίς αεροπλάνα και ελικόπτερα και, το κυριότερο, χωρίς πολιτικούς να τα προστατεύουν.

Από τη στιγμή όμως που αποκτήσανε νταβατζήδες, προστάτες, τα πήρε ο κατήφορος. Γιατί μη μου πει κανένας ότι οι πολιτικοί δεν συμπεριφέρονται σαν νταβατζήδες. Κόπτονται και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για κάθε δάσος που καίγεται και την επομένη πέφτουν σαν τις ύαινες στο ψοφίμι ψάχνοντας ψήφους και κομματικά οφέλη, πάνω στα αποκαΐδια που άφησε η φωτιά. Με τέτοιας ποιότητας προστάτες, (γνωρίζει κανείς δάσος που να ζήτησε την προστασία τους;), δέντρο πράσινο δεν πρόκειται να μείνει.

Όταν διαπραχθεί κάποιο έγκλημα, η αστυνομία ψάχνει τον ένοχο μεταξύ των ανθρώπων που είχαν κέρδος από την διάπραξή του.

Και γω λοιπόν ψάχνω τους ενόχους σ'; αυτούς που έχουν κέρδος και πρώτοι στη λίστα, για τον εμπρησμό των δασών, είναι οι κομματικοί μηχανισμοί, οι νταβατζήδες.

 

 

 

  Πυρ κατατρώγει έμπροσθεν αυτού  και φλόγα κατακαίει όπισθεν αυτού. Η γη είναι ως παράδεισος της Εδέμ   έμπροσθεν αυτού και όπισθεν αυτού  πεδιάδα αφανισμένη.

                                        Βίβλος προφ.  Ηωήλ κεφ. Β παρ.3

 

   Όταν ολόκληρη η δημοσιογραφική οικογένεια έγραφε και συνεχίζει να γράφει, ότι τις φωτιές τις βάζουν οι οικοπεδοφάγοι και οι κάθε είδους εκμεταλλευτές της γης, έγινε εν αγνοία της(;), συνένοχος στη σημερινή, και όχι μόνο, καταστροφή.

   Όταν οι πολιτικοί γυρίζουν, σε κάθε πυρκαγιά, ανάμεσα στα αποκαΐδια ψάχνοντας ψήφους, είναι όχι μόνο συνένοχοι μα ένοχοι εσχάτης προδοσίας.

   Όταν οι συντεταγμένες αρχές της πολιτείας δεν έχουν συλλάβει σχεδόν κανέναν από αυτούς που κάψανε τον Δεκέμβρη την Αθήνα και κάθε καλοκαίρι καίνε τα δάση μας είναι, αν όχι ένοχες, τουλάχιστον συνένοχες.

   Όταν τα ιδανικά που μεγαλώνουν οι ελληνόπαιδες και καλλιεργείται ο εγκέφαλος των μεγάλων, αρχίζουν και τελειώνουν στην ξύλινη γλώσσα του εκάστοτε προέδρου της δημοκρατίας, στον πλούτο, τη χλιδή, τις ηλιθιότητες και τα παραμύθια των θρησκευτικών ηγετών, στις βλακείες των πολιτικών και στην κόντρα όλοι εναντίων όλων·  στην έλλειψη πνευματικής ηγεσίας και «σταθμού» εκπομπής ιδανικών, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η πατρίδα μας, που τη μισούμε αντί να την αγαπάμε, μετατρέπεται σε κρανίου τόπος.

Στην ερώτηση, ποιοι βάζουν τις φωτιές; δεν μπορώ να απαντήσω, γνωρίζω όμως ποιοι δεν βάζουν τις φωτιές.

   Τα δάση δεν τα καίνε οι Έλληνες, όχι φυσικά οι φέροντες το όνομα Έλληνες, μα οι κατ'; ουσία Έλληνες, διότι σαν Έλληνες αγαπάνε την πατρίδα τους την Ελλάδα. Επίσης τα δάση δεν τα καίνε οι οικολόγοι, οι πραγματικοί οικολόγοι και όχι οι αυτοαποκαλούμενοι οικολόγοι της Αριστεράς που κάψανε τον Δεκέμβρη την Αθήνα. Ακόμα τα δάση δεν τα καίνε οι κάθε είδους παγανιστές, νεοπαγανιστές, αρχαιολάτρες και λοιποί λάτρεις της ελληνικής φύσης. Οι υπόλοιποι είναι ύποπτοι, ένοχοι ή συνένοχοι.